بنام خدا . در علم معرفت به انسان . از اساتید و معلمان . این نکته حائز تدبر است . از حکیمی بزرگ در مواجهه با کشاورزی . که کار کاشتن و زراعت را شاغل بوده . بدو ناصح میشود که بیاید و علوم یاد گیرد . و سواد اموزد . کشاورز بدو گفت حکیم همه را اموخته ام . نیازی به اموختن ندارم . گفت حکیم انچه اموختی . برهان نشان ده . گفت اول . تا راستی تمام نگردد . دروغ نگویم ..۲ -تا غذای حلال تمام نشده . غذای حرام نخورم . به عبارتی تا خدا ی عظیم و پر نعمت حلال دارد . طرف حرام نروم ۳ - تا در خودم عیب و زشتی دارم از دیگران عیبجویی نکنم . اول عیب خود را تصحیح کنم. ۴ تا خدا رازق است به در خانه مردم بگدائی نروم ۵- تا پای در بهشت نگذارم . از فریب و دغل شیطان ومکر او ایمن و غافل نشوم ۶- حکیم گفت چکیده تمام علم را گفتی . چه بسیارند . پدران و مادران . ما که حکمت اینچنین دارند . و سواد . امرروز ه را ندارند و لی چکیده تمام علوم را بکار گرفته . به ظاهر نباید حکم نمود . هرکه را خدا دوست بدارد حکمت و علم رستگاری بدو تعلیم دهد . بفطرت الهی . این نعمت خداست قدر . پدران و مادران دلسوز را داشته باشیم .